تفازز ( taf zoz ) م . ع . بيرون آمدن دو حريف براى جنگ . تفاسخ ( taf soh ) م . ع . فراخ نشستن در مجلس يق تفاسحوا فى المجلس . تفاسد ( taf sod ) م . ع . بريدن ارحام و قطع رحم كردن يق تفاسدوا اى قطعوا الارحام . تفاسى ( taf si ) م . ع . تفاست الخنفساء : كون بر آورد خبزدوك تا گند كند . تفاسير ( taf sir ) ع . ج . تفسير . تفاصح ( taf soh ) م . ع . به زبان عرب سخن گفتن مرد عجمى و يا زبان‌آور شدن مرد عربى . و بتكلف فصاحت نمودن . تفاصيل ( taf sil ) ع . ج . تفصيل . تفاضل ( taf zol ) م . ع . همديگر را افزون آمدن و افزونى جستن . تفاضل ( taf zol ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برترى و افزونى چيزى بر چيزى . و تفاضل داشتن : افزونى داشتن و برترى داشتن . و داراى تفاضل بودن : داراى برترى و فزونى بودن . تفاطم ( taf tom ) م . ع . تفاطم القوم : شيفته بشير گرديدند شتر بچگان آن قوم بعد باز كردن از آن . تفاطؤ ( taf to ' ) م . ع . در آمده پشت و بر آمده سينه گرديدن . و يا خويشتن را از كارى كشيدن و سركشى نمودن و در اين هر دو معنى سخت تراز تفاعس است . و باز پس گرديدن . و تفاطا عنهم : منكسر شد و باز گرديد . تفاغ ( taf q ) ا . پ . كاسهء سر و جمجمه . تفاغ ( taf q ) و ( tef q ) و ( tof q ) ا . پ . پياله و جام شراب خورى . تفاقع ( taf qoh ) م . ع . پشت بسوى يكديگر كردن . تفاقد ( taf qod ) م . ع . يكديگر را گم كردن . تفاقر ( taf qor ) م . ع . بهانهء فقر و درويشى آوردن و يكديگر تفاخر كردن در فقر خويش و زبون و پست نمودن خويشتن . تفاقس ( taf qos ) م . ع . سر يكديگر به زير كشيدن يق هما يتفاقسان . تفاقع ( taf qo ' ) م . ع . سپيد گرديدن چشم . تفاقم ( taf qom ) م . ع . بزرگ گرديدن كار . تفاكه ( taf koh ) م . ع . همديگر را لاغ كردن . تفال ( tof l ) ا . ع . خدوو كفك و آب دهن و تف . تفال ( tafa'ol ) م . ع . فال گرفتن . تفال ( tafa'ol ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فال و شگون و فال نيك و تفأل زدن : فال گرفتن . تفالا ( tafa'olan ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور شگون و بطور فال نيك . تفالج ( taf loj ) م . ع . بهانهء فالج بودن نمودن و اظهار فالج بودن كردن . تفاله ( tof le ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جزء بيكاره و بيفايدهء از هر چيزى . و تفالهء انگور : چوب و پوست و هستهء انگور كه پس از خوردن از دهان بيرون اندازند . و تفالهء آهن : ريم آهن . و تفالهء كنجد : تخ كنجد روغن كشيده . تفالى ( taf li ) م . ع . شپش جستن خواستن . تفان ( teff n ) ا . ع . هنگام يق اتيتك بتفانه و على تفانه . تفانى ( taf ni ) م . ع . يكديگر را نيست و سپرى گردانيدن در جنگ و جز آن . تفاوت ( taf vot ) و ( taf vat ) و ( taf vet ) م . ع . تفاوت الشيئان تفاوتا ( مثلثة الواو ) : از هم جدا و دور شدند آن دو چيز - و هو على غير القياس لان المصدر من تفاعل بضم العين الا ما روى فى هذا لحرف . تفاوت ( taf vot ) ا . ع . عيب قوله تعالى ما تَرى فِي خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ . تفاوت ( taf vot ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اختلاف و عدم موافقت و فرق و امتياز . و نقاضت و جدائى . و دورى و مسافت و فاصله . و تفاوت داشتن : اختلاف داشتن و موافق نبودن و فرق و امتياز داشتن و نقاضت داشتن . و تفاوت كردن : فرق كردن و مختلف شدن و موافق نبودن و امتياز حاصل كردن . و تفاوت اينجا با آنجا : مسافت و فاصلهء اين جا با آن جا . تفاود ( taf vod ) م . ع . تفايد و همديگر را فايده دادن از علم و هنر . تفاوص ( taf vos ) م . ع . از همديگر جدا شدن . تفاوض ( taf voz ) م . ع . تفاوضوا فى الامر : با يكديگر انباز شدند در آن كار . تفاوض ( taf voz ) ا . ع . برابرى . و شركة تفاوض : انبازى برابر تفاؤل ( taf ol ) م . ع . فال گرفتن . تفاوه ( taf voh ) م . ع . با هم سخن گفتن . تفاهة ( taf hat ) م . ع . تفه تفها و تفاهة مر . تفوه . تفايد ( taf yod ) م . ع . همديگر را فايده دادن يق هما يتفايد ان بالمال اى يفيد كل صاحبه . تفة ( toffat ) و ( tofat ) ا . ع . زن خوار و ذليل . و سياه گوش فى المثل استغنت التفه عن الرفة و يخففان يضرب لللئيم اذا شبع .